![]() |
piece kremacyjne - kremacja w EuropiePiec kremacyjny jest urządzeniem które służy do pośmiertnego spopielenia zwłok ludzkich. W Europie istnieje wielu producentów pieców kremacyjnych, przy czym tylko Ci pochodzący z dawnych krajów Unii Europejskiej (stara piętnastka) i Skandynawii spełniają najwyższe wymogi w zakresie ochrony środowiska, wysokich parametrów bezpieczeństwa i ekonomiki eksploatacji, a także uniwersalności zastosowanych technologii. Zastosowanie najwyższej jakości materiałów i nowoczesnych technologii gwarantuje komfortową i długą eksploatację urządzenia. Dla pełnego sukcesu przedsiębiorstwa kremacyjnego poza samymi parametrami pieca potrzebna jest również wiedza i pomysł w jaki zostanie zorganizowany budynek oraz związana z nim infrastruktura. Wybierając piec kremacyjny warto zwrócić uwagę nie tylko na jego cenę - z naszych doświadczeń wynika że najtańsze urządzenia są nie tylko bardzo awaryjne ale przede wszystkim drogie w eksploatacji. Z porównania przeprowadzonego w 70 największych na świecie kramtoriach - których kierownicy zrzeszeni są w Organizacji Właścicieli Krematoriów, wynika że najmniej ekonomiczne w eksploatacji są piece amerykańskie, które zużywają w granicach 80 kg oleju opałowego, lub 110 litrów gazu LPG (przed parnikiem) na jedną kremację, podczas gdy typowy piec europejski, nowej generacji, zużywa w granicach 10 kg oleju opałowego, lub 9 m3 gazu ziemnego na kremację (średnia kaloryczność gazu ziemnego jest niższa o blisko 40% od gazu LPG, natomiast cena o około 35%). Według porównania przeprowadzonego przez CEToL w 2004 roku, najekonomiczniejsze z amerykańskich modeli są piece marki Casa Classica, Northern Wood, Zwick & Jahn i ALL Mercurius; z pieców azjatyckich Paul & Jack, FergunsYo, oraz SERENITY SPRINGS - niemniej jednak nadal zużywają ponad 40 m3 gazu LPG na kremację, natomiast w grupie pieców z najwyższej półki, czyli europejskich bezkonkurencyjny jest DFW-O - 7 m3 na kremację, TABO Incinerator - 9 m3 na kremację, oraz IFWZ i FT - około 14 m3 na kremację (przy czym w przypadku pieców IFWZ i FT uwzględniono odpowiedni współczynnik gdyż piece te są wyposażone w trzy palniki - czyli zużycie paliwa w liczbach rzeczywistych jest nieco większe). Nieco mniej ekonomicznymi urządzeniami są chociażby urzadzenia firm GEM - ok. 35 m3 gazu ziemnego na kremację, SDS - 25 m3 gazu ziemnego na kremację, Facultative Technologies Czechy - 18 m3 gazu ziemnego na kremację, Kalfrisa - do 30 m3 gazu lub 33 kg oleju opałowego. Warto w tym miejscu podkreślić, że dla kosztu eksploatacyjnego piece kremacyjnego najistotniejszym elementem jest właśnie zużycie paliwa, które w łacznym rozrachunku stanowi od 45% aż do ponad 70% kosztów przeprowadzenie kremacji, a wartość zużytego paliwa podczas rocznej eksploatacji stanowić może nawet równowartość pieca, a w przypadku pieców amerykańskich, może nawet znacznie ją przekraczać. Ciekawą jest też obserwacja jaką poczynili specjaliści z CEToLu, zgodnie z którą każdy z producentów podawał nieco zaniżoną ilość paliwa potrzebnego do przeprowadzenia kremacji - niemniej jednak waro podkreślić kolosalną różnicę jaka w kwestii ekonomiki eksploatacji jest pomiędzy urządzeniami Europejskimi, a Amerykańskimi i Azjatyckimi. Warto jeszcze dodać dla poprawnej interpretacji podanych powyżej danych, że generalnie w Europie nie używa się azjatyckich i amerykańkich pieców krematoryjnych, gdyż nie odpowiadają one standardom przyjetym dla prowadzenia kremacji i emisji spalin (wyjątkiem tu są republiki bałtyckie, Polska i Ukraina), więc bezpośrednie porównanie ilości zużywanego paliwa powinno uwzględniać różnicę kaloryczności paliw i standardy spalania. Więcej o różnicach pomiedzy róznymi piecami kremacyjnymi można znaleźć na stronie internetowej. Poniżej przedstawiamy podstawowe wytyczne co do przeprowadzenia kremacji w sposób zgodny z polskimi przepisami ochrony środowiska, oraz normami innych państw co do przebiegu kremacji, zasad jej nadzorowania, traktowania prochów itp. Korzystamy w tym miejscu z ustawodawstwa Wielkiej Brytanii, Niemiec, Danii i Holandii, gdzie osobiście pracowaliśmy w krematoriach lub na ich rzecz i praktycznie poznaliśmy stosowanie tych norm. Posiłkujemy się zasadami pochodzącymi z zagranicy, gdyż dotychczas polski ustawodawca nie wydał odpowiednich przepisów w tym zakresie. Przebywając za granicą spotkaliśmy się z piecami kremacyjnymi takich firm jak DFW-O, IFWZ, TABO , FT, GEM i Ciroldi, nasze doświadczania odnoszą się więc do tych grup urządzeń, niemniej jednak są to najpopularniejsze i najlepsze europejskie marki. Z powyższych producentów w Polsce najpopularniejsze są piece TABO Incinerator, dlatego odwołując się do zasad pochodzących od producentów będziemy wskazywać na tego producenta, jednak analogiczne normy wydają wszyscy europejscy producenci wyposażenia krematoriów. Niezależnie od polskich uwarunkowań i wymogów rynku, uważamy piece TABO za jedne z najlepszych, przede wszystkim ze względu na ich niezawodność, doskonałe parametry eksploatacyjne, a szczególnie łatwość obsługi - w sumie są to jedyne urządzenia które można obsługiwać bez dobrej znajomości języka, co dla nas jako obcokrajowców było dość ważne - w warunkach polskich może jest to mniej istotne. Niemniej jednak bardzo korzystne jest to, że to właśnie szwedzkie urządzenia są popularne w Polsce, gdyż to naprawdę wysoki standard, również pod względem wyglądu urządzenia, sposobu wprowadzania ciała do pieca, pełnej obsługi itd. W Polsce dotychczas największe doświadczenie w przygotowaniu przedsięwzięcia, przeprowadzenia procesu administracyjnego związanego z uzyskaniem odpowiednich pozwoleń, dalej jego realizacji, instalacji urządzania i późnej jego eksploatacji i serwisowania, ma firma TABO Polska ( http://www.tabopolska.pl ) - która dotychczas zainstalowała 12 pieców w naszym kraju, oraz firma Facultative Technologies ( http://www.facultative-technologies.com ), która przez swoją spółkę zależną z Czech sprzedała w Polsce 3 piece - kopie szwedzkich urzadzeń TABO. Producent pieców kremacyjnych TABO Incinerator AB ze Sztokholmu zainstalował już na całym świecie ponad 500 pieców, natomiast Facultative blisko 800. W Polsce są też incydentalnie używane piece krematoryjne amerykańskich producentów, jednak ze względu na ich niską wydajność i bardzo duże zużycie paliwa nie robi sie na nich dużej ilości kremacji. W tym roku jedno z krematoriów zdecydowało się na zakup włoskiego urządzenia firmy G.E.M. - znanej raczej z produkcji pieców do spalania odpadów i utylizacji zwierząt. Więcej o krematoriach w Polsce i ich wyposażeniu zainstalowanych piecach i inne informacje znajdziesz na tej stronie. Ze względów ochrony środowiska i bezpieczeństwa operatorów urządzenia, nie powinny być spopielane osoby z wszczepionym rozrusznikiem serca (rozrusznik powinien być usunięty z ciała w szpitalu) . Wymóg ten wynika przede wszystkim z ogólnego zakazu spalania baterii i akumulatorów, a takowe umieszczone są w każdym rozruszniku. Ponadto w czasie pracy urządzenia operatorzy mogą wykonywać wszelkie czynności operacyjne przy urządzeniu, a eksplodująca bateria może dla nich stanowić potencjalne zagrożenie. Takie zalecenie wynika z dyrektywy Rady Europy i wprowadzają je wszyscy producenci pieców kremacyjnych w Europie, a nieprzestrzeganie tego zakazu prawnego przez początkujących producentów pieców kremacyjnych ( którzy wyprodukowali do 20-30 pieców w całej swojej historii ) wynika z nieznajomosci prawa, ich minimalnego doświadczenia z eksploatacji swoich urządzeń, lub niewiedzy o istotnych różnicach jakie występują pomiędzy eksploatacją pieca kremacyjnego, a pieca przemysłowego, szklarskiego, czy też utylizacyjnego itp. W trumnie powinno się umieszczać tylko ciało w ubraniu lub też w prześcieradle lub odpowiedniej tunice, przy czym prześcieradło lub tunika są wymogiem stawianym przez ustawodawstwo duńskie i norweskie ze względu na maksymalne ograniczenie emisji spalin. Ubranie lub okrycie ciała jest jednak warunkiem podstawowym i traktowane jest jako przejaw szacunku dla ciała osoby kremowanej. W trumnie zakazane jest umieszczanie innych przedmiotów zawierających akumulatory lub baterie, czyli np. zabawek, telefonów komórkowych, materiałów plastikowych, dużych przedmiotów papierowych (np. książek), butelek z płynną zawartością i innych szklanych przedmiotów, elementów metalowych (z wyjątkiem implantów). Wkładanie takich przedmiotów do trumny powoduje jedynie zwiększoną emisję szkodliwych substancji do środowiska (spalanie plastików, baterii, różnego rodzaju płynów, powoduje uwalnianie do środowiska substancji które powinny być utylizowane w inny sposób niż przez spalenie - spalanie takich rzeczy, szczególnie baterii jest niezgodne z obowiązującym prawem i zasadami odpowiedzialności za środowisko). Eksplozja baterii albo akumulatorów pod wpływem wysokiej temperatury może zagrozić bezpieczeństwu operatora - (np. piece holenderskie, angielskie i szwedzkie zawierają odpowiednie zabezpieczenia dla operatorów - niemniej jednak i tak producenci tych urządzeń zalecają usuniecie z trumny tego typu elementów). Spalanie plastików powoduje emisję szkodzącą środowisku, może też zakłócić proces kremacji i spowodować zanieczyszczenie popiołu. Nie ma żadnego uzasadnienia dla tego aby prochy osoby zmarłej zanieczyszczać obcymi substancjami, jest to czynność bliska profanacji i dlatego szczególnie odradzana. Jeżeli chcesz uzyskać więcej informacji w języku polskim odwiedź portal szwedzkiego producenta urządzeń kremacyjnych TABO Incinerator AB http://www.tabopolska.pl
Ogólne informacje na temat procesu kremacji: Ciało spopielane jest w trumnie w temperaturze sięgającej do 1200ºC, w procesie trwającym ok. 90 minut. We wszystkich znanych nam urządzeniach kremacyjnych istnieje możliwość ręcznego sterowania przebiegiem procesu kremacyjnego. Bardziej zaawansowane urządzenia posiadają w pełni zautomatyzowany system sterowania, nadzoru i kontroli procesów kremacyjnych. Większość producentów dostarcza oprogramowanie sterujące piecem w języku krajowym. Kremacja: Spopielanie zmarłych jest jednym z najstarszych zwyczajów pogrzebowych. Pierwsza współczesna spopielarnia w Europie powstała w 1873 roku w Mediolanie. Blisko 40% Polaków akceptuje spopielanie ciał przed pogrzebem (według badania CBOS z 2003 roku). Spopieleń nie zabrania Kościół katolicki (kanon 1176 § 3 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 r.). Więcej na temat historii kremacji i uwarunkowań kulturowych znajdziesz na stronie internetowej, lub na stronie dotyczącej urzadzeń kremacyjnych. Krematoria w Polsce: Bytom - Dom Pogrzebowy Walickich - Częstochowa - Cmentarz Komunalny - http://www.piecetabo.pl/czestochowapl.htm Gdańsk - firma PHU Zieleń - http://www.piecetabo.pl/gdanskpl.htm Głogów - Krematorium Bruno Smykalli - http://www.park-pamieci.pl Łódź - firma H.Skrzydlewska na cmentarzu katolickim - http://www.piecetabo.pl/lodzpl.htm Łódź - firma Klepsydra - http://www.klepsydra-lodz.pl Poznań - Spółdzielnia Pracy Universum - http://www.piecetabo.pl/poznanpl.htm Warszawa - Zarząd Cmentarzy Komunalnych - http://www.piecetabo.pl/warszawapl.htm Wrocław - Zarząd Cmentarzy Komunalnych - http://www.piecetabo.pl/wroclawpl.htm Ruda Śląska - Park Pamięci - http://www.park-pamieci.pl Szczecin - Zakład Usług Komunalnych Jeżeli chcesz pobrać pliki z opracowaniami na temat pieców kremacyjnych, statystyk z przeprowadzanych kremacji, informacji na temat ochrony środowiska i raportów oddziaływania na środowisko - zaloguj się na stronie http://www.piecetabo.com W ramach dostępu do stron płatnych oferowane są analizy porównawcze poszczególnych modeli pieców kremacyjnych na tle warunków ich eksploatacji (opinie operatorów), wymogów w zakresie ochrony środowiska (zestawienie państw w których poszczególne piece mogą zostać zainstalowane), a także zaawansowania technologicznego (opinie przedstawicieli producentów o piecach innych producentów).
|
|
|
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |